Soms vind ik lezen echt het allercoolste wat er bestaat. En dan kom ik hier. Ik snoer Odil even kordaat de mond (en dat is niet simpel), en ik lees een verhaaltje.
Lees je mee?

PS (dat wil zeggen Post Scriptum, dat is zoiets wat je zegt nadat je gezegd hebt wat je wilde zeggen. Snap je ?)
Soms lees ik het verhaaltje ook hardop voor aan Odil. Soms vindt hij het leuk, en soms valt hij ook een beetje in slaap, de mafketel.